Kreatief werken met jongeren

Jeugdatelier Krejo

Jeugdatelier Krejo is een lokale jeugdvereniging, die openstaat voor kinderen en tieners van 6 tot 16 jaar. In de werking van ons jeugdatelier staat creatieve zelfontplooiing centraal, in een speelse, veilige en sociale omgeving. De begeleiding van de activiteiten en alle organisatiewerk gebeurt door een gedreven ploeg vrijwilligers, onze "werkploeg".

Krejo is pluralistisch en niet gebonden aan een ideologische strekking. We bestaan sinds 1978 en zijn gevestigd in Claragoed 2 te Gentbrugge. Krejo is erkend door de stad Gent als jeugdwerkinitiatief. Onze activiteiten vinden plaats op zaterdagvoormiddag.

Volgende activiteit voor
Kinderatelier

Slotdag
Jun
29

Volgende activiteit voor
Tieneratelier

Slotdag
Jun
30

Volgende activiteit voor
SOJA

40 jaar Krejo!!

Jeugdatelier Krejo is van middelbare leeftijd maar dat betekent niet dat wij niet kunnen feesten zoals in onze jonge jaren.

We nodigen jullie van harte uit op ons verjaardagsfestival zaterdag 11 mei 2019. Kom dansen, spelen, feesten, zingen, drinken en eten op deze unieke dag.

Er is vanalles te doen!

Programma:

NAMIDDAG
15u30
Iedereen welkom!

Doorlopend: bar, fotobooth, radio Krejo, snoepkraam, volksspelen, gezellig babbelen of spelen...

16u-18u
Escape room en workshops voor jong en oud met klassieke krejotechnieken: bouw mee aan de Krejo's grootste kettingreactie ooit, pimp je eigen totebag en nog veel meer! Wie weet durf je je zelf aan de kunst van het vlaggenzwaaien te wagen?


AVOND
18u
Officiële feestmoment met het wereldkampioenschap Krejodansen!

Bands
18u30: De krejoband
20u: The Stakotas
21u: Hermitage
22u: Krejoband 2.0 en vrij podium


Eten en drinken:
Tussen 18u30 en 20u30 kan je meesmullen van barbecue met buffet.
Het volledige programma is gratis, behalve als je wilt mee-eten. In dat geval kan je hier inschrijven of na de krejo-activiteiten.

Er zullen streekbieren en Roomer aanwezigen zijn voor alle dorstigen!


GENERATIEWEDSTRIJD
Er valt ook iets te winnen... zorg dat jij met jouw generatie de grootste bent op Veertigjaarkrejo: de generatie waarvan het hoogste percentage leden aanwezig is krijgt een gratis glas cava en een uitgeprinte groepsfoto.  Hoe jonger jouw generatie, hoe meer volk je moet optrommelen om te winnen. Oude generaties maken dus meer kans op een prijs.  

Dus trommel zoveel mogelijk oud-leden op uit jouw generatie, zie elkaar terug, en win de generatiewedstrijd!

Tot dan!  
 
De werkploeg
 

Kinderdriedaagse: Maandag

Vurige vlammen en een warm moederhart

Delirium wist niet zeker of ze nog droomde over de aangebrande worstjes van het feestmaal van de vorige avond ... Maar in elk geval drong de scherpe geur van rook haar neus binnen. Op dat moment stormde Khistur haar slaaptent binnen: 'Alarm! Er is brand gesticht op het binnenplein!' Buiten vormde zich een lange ketting: slaperige circusartiesten stonden in hun pyjama emmertjes water door te geven om de brand te blussen.

Bij het ontbijt zat iedereen nog druk te konkelfoezen over wie deze vreselijke brand gesticht zou hebben, toen Rhoda de circustent binnen stormde. 'Het is Ferluci', schreeuwde ze buiten zinnen. 'Die vuile snoodaard heeft het gedaan!'. Ze stak een stuk perkament de lucht in. Met haar andere hand trok ze een dolk uit haar gordel. Haar knokkels zagen wit van woede. 'Laten we haar voor eens en voor altijd verdrijven! Ferluci kan het vuur wel beheersen, maar tegen dit mes kan niemand op!' Iedereen juichte opgewonden en alle handen gingen de lucht in. 'Ferluci moet eraan!'. 'Stop!' gilde Valéria. 'Ik moet jullie iets bekennen ...' Met trillende stem vertelde ze hoe haar vleugels verschroeid werden en over de hartverscheurende keuze om haar eigen kind te verbannen. De monden van de acrobaten vielen open van verbazing: de gevreesde Ferluci was eigenlijk Aviola, de verbannen dochter van Valéria! Valéria smeekte Rhoda om haar niet te doden. Dat zou haar warme moederhart breken ...

Rhoda liet haar dolk zakken en knikte begripvol. 'Maar we kunnen haar toch ook niet vrij laten rondlopen?' zei ze. 'Kijk wat er met de woonwagens gebeurd is.' De circusartiesten keken treurig en lieten verslagen hun lepels terug in hun pap zakken. Gelukkig had Delirium een geniaal idee. Ze begreep dat Ferluci gekwetst was door de trauma's uit het verleden en dat het wraakgevoel zou verdwijnen als ze de trauma's zouden verwerken. Delirium had immers de gave om in verbinding te gaan met de gedachten van andere mensen. Zo konden ze de trauma's verwerken.

De artiesten gingen aan de slag. Een gigantische machine werd aangesloten op Deliriums mentale krachten. Anderen probeerden de oplaaiende vuren die Ferluci had gesticht te beheersen. Met succes!

Een roze brief en vrolijke vlinders

In de woelige werkzaamheden dacht één iemand aan iets heel anders. De starre fakir Khistur zou het nooit laten zien, maar hij voelde al dagen overal vlinders als hij Ethelina zag. Alleen ... hij was toch veel te stoer en onbewogen om haar ooit zijn liefde te verklaren. Gelukkig had Delirium een plannetje: in spijkerschrift schreef ze een brief die ze onder het bord van Ethelina schoof tijdens het eten. Kom om 19u naar de Circustent stond er in roze inkt geschreven. Ethelina las de brief met kloppend hart en was meteen in de wolken. Dat spijkerschrift kon maar van één iemand komen ...

Nadat de jonge geliefden elkaar eindelijk om de hals vielen, was het dan eindelijk zo ver: de grote circusvoorstelling waar we al dagen naar uitkijken kon nu beginnen! Het werd een prachtig spektakel...

Knderdriedaagse: Zondag

Een onrustwekkende verdwijning en een angstaanjagende verschijning

Django, het enthousiaste kind, was al vroeg uit bed geslopen. Ze kon de zenuwen niet langer bedwingen: vandaag was de dag van het grote Gaoriritueel. Al elk jaar keek ze uit naar deze dag en hoopte ze dat zij misschien aan de beurt zou komen om haar gave te ontdekken. Op blote voeten sloop ze tussen de slaaptenten door naar de woonwagen van de waarzegster, waar al vele jongelingen popelend stonden te wachten.

Voor elk van hen werd het een dag vol beproevingen. Ze balanceerden op smalle richels, ontsnapten uit zware ketenen, observeerden dieren en riepen oude leermeesters op. Uiteindelijk was het zo ver: het gehele circus verzamelde zich in een grote kring rond de woonwagen van Maggonas. Traag en piepend zwaaide het deurtje open ... Op de stoffige vloer lag Manfri bewusteloos. Maggonas was nergens te bekennen. Dit was een ramp!

In de paniek hield Ethelina als enige het hoofd koel. Ze legde haar oor tegen de ruwe boomschors van een oude eik die vlakbij stond ... 'Stilte', riep ze. 'De bomen weten waar de waarzegster is!'. Van boom naar boom volgde het hele circus de sporen van de ontvoerde Maggonas. Plots zagen tussen de struiken het grote bord verschijnen dat allen vreesden: de vrolijke letters van Circus Smirkus, hun grootste vijand. 'Hahaa', riep Ferluci met zware stem. De leider van Circus Smirkus was een angstaanjagende verschijning: de vonken sprongen van haar cape, haar hoge zwarte laarzen hakten in de grond en ze beheerste het vuur met haar handen.

Na lang zwoegen en strijden tegen het gevreesde Circus Smirkus, konden de artiesten Maggonas bevrijden. Zij leerde hen een belangrijke les: ook wie geen magische krachten heeft, bezit een talent dat hij als gave kan gebruiken .... Manfri viel huilend aan de voeten van Rhoda: 'Het is allemaal mijn schuld!' riep hij door zijn tranen heen. 'Ik was vernederd door jullie gelach en heb Ferluci de woonwagen van Maggonas getoond.' Rhoda tastte naar haar mes, maar Valéria liet dit niet gebeuren. 'Iedereen verdient een tweede kans', sprak ze wijs. 'Je bent nog steeds welkom in Bohemia, Manfri.'

De volle maan rees en sterren fonkelden aan de hemel. In het circus was de vrede teruggekeerd en brandden de kampvuren gezellig tussen de woonwagens. In de Karavan Familia zaten de artiesten samen. Bij een goed glas brandewijn bespraken Theodoor en Theodosia de bewogen dag. 'Wat een geweldige gaven hebben onze jongste artiesten ontdekt', zei Theodosia. 'Inderdaad', beaamde Theodoor, 'ze hebben hun gaoristenen zeker verdiend!'

Kinderdriedaagse: Zaterdag

Het Verhaal van Circus Bohemia

Over olifantenpoep en gaoristenen

De nevel trok weg tussen de bergen. In de vlakte lag iedereen vredig te soezen: de hazen in hun holen, de kevers onder de boomschors en de vogels in hun nest. In het schemerduister kon je met moeite de kleurrijke woonwagens en tenten van Circus Bohemia zien. 'Toooooooeeet.' Het luide getrompetter deed Olly plots opschrikken van haar strobaal. Ze wreef de slaap uit haar ogen en voelde een ruwe natte slurf over haar gezicht wrijven. De olifanten hadden honger. In de stal hing de opgewonden drukte die dagen als deze kenmerkte: vanavond zou het circus een voorstelling spelen.

Terwijl fakir Khistur zalf op zijn billen smeerde en Rhoda de messenwerper haar chocomelkje leegslurpte, deed de zachtaardige Ethelina een bijzondere ontdekking op haar ochtendlijke wandelingetje. 'Wat doen deze vreemde snuiters hier?' vroeg ze aan Delirium, die verdwaasd rondkeek. Tussen de bomen waren tientallen onbekende jongelingen verschenen. 'De show begint vanavond pas!'

De kinderen waren nieuwsgierig en niet te stoppen. Ze liepen heen en weer tussen de artiesten en ontdekten het circus. Valéria zag al snel dat deze jonge talenten haar goed van pas konden komen: wie weet werden deze kinderen de toekomstige sterartiesten van Bohemia!

Na een middag hard te werken en de kneepjes van het circusvak onder de knie te krijgen was iedereen klaar voor de show. Alleen Manfri's act viel in het water: de arme jongeman probeerde iedereen te impressioneren, maar de artiesten deden het in hun broek van het lachen. Tijd voor de voorstelling: de gaoristenen werden geactiveerd, iedereen wachtte in opperste concentratie ... Tot ineens luid gesnik de stilte doorbrak. Theodoor en Theodosia, de grijsaards van het gezelschap konden hun tranen niet meer bedwingen. 'Onze dochter, Menowin, zou vandaag haar zestiende verjaardag vieren!', snikte de arme Theodosia. Valéria legde troostend een hand op haar schouder. De kleine Menowin was op haar vijfde verjaardag verdwenen en sindsdien nooit meer teruggezien ...